Tom 27-01-2016

Op 7 januari maak ik kennis met Marjan en Tijs.
Zij krijgen hun eerste kindje samen, Marjan heeft al 2 jongens en Tijs 1 jongen uit een eerder huwelijk .
Ook dit wonder wordt weer een jongen. Tom wordt zijn naam.
Gelukkig zijn jongens altijd heel lief voor hun moeder dus het gaat helemaal goed komen met Marjan tussen al dit mannengeweld.
Het is een fijn gesprek.
We bespreken alles wat nodig is en de sfeer is goed.
Ik laat Marjan en Tijs nog even nadenken of zij mij bij de geboorte van hun mannetje willen, maar hier zijn ze snel uit.
Ze hebben ook wel lichtelijk haast, want Marjan is de 26e januari uitgerekend. Gelukkig had ik nog geen geboorte gepland staan, dus dit gaat helemaal goed komen.
In de weken die volgen hebben Marjan en ik intensief contact, dit gaat van vrolijke berichten tot aan dat ze het helemaal zat is en een hormonaal monster is voor haar omgeving.
Ik moet soms erg om haar lachen.
Er zijn een paar momenten geweest waarop Marjan dacht dat kleine Tom geboren ging worden, maar hij hield het spannend.
Uiteindelijk zijn op 26 januari de weeën begonnen en zijn Marjan en Tijs om 1.00 uur ’s nachts (op 27 januari) naar het ziekenhuis gegaan.
Op dat moment had Marjan 4 cm ontsluiting.
Ik was om 0.30 uur al gaan rijden dus ik kwam net iets later aan als hun.
Ik zag aan Marjan dat de weeën al erg pijnlijk waren. Ook zat er een mooie regelmaat in.
Nadat om 1.45 uur de vliezen werden gebroken kwamen de weeën nog regelmatiger en heftiger.
Helaas had Tom in het vruchtwater gepoept waardoor de verloskundige om 2.00 uur de bevalling aan het ziekenhuis over moest dragen. Jammer ook voor de stagiaire van de verloskundige. Wat heb ik trouwens genoten van haar, zij is op 40 jarige leeftijd aan het afstuderen als verloskundige!
Wat fijn was, is dat zij wel tot de geboorte van Tom zijn gebleven.
Wellicht kwam dit doordat de verpleegkundigen in het begin nogal, ehm, doortastend waren.
Het was dus nog best een drukke boel in de verloskamer.
Tijs nam alles rustig in zich op en deed nog wat werk. Ik denk dat hij vooral wat afleiding zocht en het erg spannend vond. Ook denk ik dat Marjan van te voren heeft aangegeven bij Tijs dat hij haar vooral haar gang moest laten gaan.
Marjan had moeite met de goeie houding te vinden en met beslissen wat ze wilde als iemand haar een vraag stelde. Wel of geen nat washandje was al een moeilijke beslissing. Ik had al snel door dat iedereen haar lekker haar gang moest laten gaan. Ik heb Marjan leren kennen als iemand die wel verteld wat ze wilt en denkt.
Tussen 2 en kwart voor 3 werden de weeën ontzettend heftig en is Marjan van 5 cm naar 10 cm ontsluiting gegaan. Jemig wat heb ik een respect voor haar, zo goed de weeën opvangen! Echt geweldig.
Hierna mocht ze persen, een paar persweeën later om 2.75 uur wordt Tom geboren. Een flinke vent van, wat later blijkt, 4180 gram en 52 cm.
Marjan hoort hem niet gelijk en vraagt gelijk om bevestiging of alles goed is gegaan, “Doet hij het?” vroeg ze. Ja, Tom doet het! Het is een prachtig mannetje. Hij heeft een wat blauw voorhoofdje omdat hij een beetje klem zat, maar alles is goed.
Marjan is er ook zonder kleerscheuren vanaf gekomen en daar is ze heel blij mee!
Tijs heeft alles geobserveerd en kijkt zo trots als een pauw naar zijn vrouw en kind. Hij kan alleen maar lachen. Wat een mooi gezicht! Marjan en Tijs delen dit moment intens, dat zie je in hun ogen.
Ik heb alles vastgelegd zo goed als ik kon en hoop dat Marjan en Tijs een hele mooie herinnering hebben aan de geboorte van hun eerste kindje samen.
Tom, welkom op deze wereld, ik zal de eerste momenten van jouw leven nooit vergeten.
Marjan en Tijs, ontzettend bedankt voor het vertrouwen en dat ik jullie heb mogen leren kennen.
Veel geluk samen!

Liefs Joyce