Geboorte van Thomas

Het geboorte verhaal van Thomas

Op 9 januari krijg ik een email van Jorien als zij 20 weken zwanger is. 30 mei is de uitgerekende datum.
Ze vragen of ik wil komen kennis maken om te kijken of het klikt en ik bij de geboorte van hun wonder aanwezig mag zijn.
Natuurlijk wil ik dat, ik vind kennis maken heel belangrijk. Het is een enorm intiem en belangrijk moment in hun leven dus we maken een afspraak.
Op 14 januari ben ik bij Michiel en Jorien thuis en ze hebben zich goed voorbereid. Er zijn een aantal prangende vragen en het wordt een gezellig gesprek.
Dit kindje is niet helemaal vanzelf gekomen maar door middel van IVF/ICSI.
Michiel geeft aan de bevalling erg spannend te vinden, als we op het onderdeel komen dat we bespreken wat zij exact van de geboorte gefotografeerd wilt hebben, begint hij wat onrustig op zijn stoel te wippen dus bespreken we dit vlot. Ze weten goed wat ze wel en niet willen dus dat was snel besproken.
Dit kindje is zo ontzettend gewenst en de liefde tussen Jorien en Michiel is zo intens, dat vooral de momenten tussen hen erg belangrijk zijn om vast te leggen.
We bespreken de mogelijkheden van back-ups in het geval ik echt helemaal niet kan en andere praktische zaken.
Jorien en Michiel gaan tijdens de zwangerschap ook nog even verhuizen, een hele klus want er moet ook verbouwd worden in het nieuwe huis.
Gelukkig verloopt dat allemaal spoedig en groeit de kleine man (dit was al vastgesteld dat het een jongetje zou worden) goed door. Tijdens echo’s is hij een klein beetje eigenwijs door zich niet goed te laten zien en doordat de placenta aan de voorkant ligt. Maar alles gaat voorspoedig.
Op 16 april wordt er echt verhuisd en kunnen ze zich gaan richten op de geboorte van dit kleine mannetje.
Na een paar spannende bezoekjes aan dokters en ziekenhuizen en een paar weken wat gerommel in de buik gaat de geboorte van dit kindje dan echt plaats vinden. Dit kleine ventje wordt ook extra in de gaten gehouden omdat Jorien een andere bloedgroep kan hebben dan hij. Dit zou tot complicaties kunnen leiden. Maar gelukkig is hier geen sprake van.
Op 23 mei wordt Jorien opgenomen in het Albert Schweitzer ziekenhuis in Dordrecht voor een inleiding de volgende dag. Er word veel moeite gedaan om de inleiding vlot te laten verlopen.
Maar helaas werpt dit niet de vruchten af die het zou moeten doen.
Op 25 mei blijkt dat de ontsluiting niet genoeg vordert. Jorien heeft al lang weeën gehad, maar het mocht niet baten. Ze blijft hangen op 4 cm.
Er wordt ’s avonds besloten dat er een keizersnede plaats gaat vinden. Jorien is ontzettend moe en beseft dat dit de beste oplossing is.
Helaas mag ik niet mee naar de OK, dus ik loop mee tot de deuren en vang ze daar weer op zodra ze terug naar de kamer mogen.
Thomas wordt om 20.08 uur geboren. Hij weegt 3434 gram en is 51 cm lang.
Eenmaal uit de OK krijg ik een ontzettend gelukkige Michiel en Jorien te zien en een prachtig mannetje met donker haar. Jorien trilt enorm van de spanning, maar is zo blij. Michiel kan zich alleen maar verwonderen en kijkt naar zijn zoon en is de koning te rijk. Ontzettend mooi om te zien.
Eenmaal op de kamer wordt er uitgebreid de tijd genomen om Thomas aan de borst te leggen. Hij ligt lekker bloot bij mama op de borst en plast mama ook gelijk even helemaal onder.
Dan is het tijd om aan te kleden en dat mag papa doen. Zo trots als een pauw maar ook wat onwennig begint hij samen met de opgewekte verpleegkundige aan dit ritueel.
Als hij hiermee klaar is, laat hij Thomas aan Jorien zien en zegt “kijk eens mevrouw, hier is uw zoon”. Ik kan het bijna niet droog houden.
Wat een ontzettend mooi ventje en wat zijn jullie prachtig samen.
Ik wens jullie alle geluk van de wereld toe !

Liefs Joyce