Geboorte van Owen 16-05-2017

Na een leuk kennismakingsgesprek en daarna het nieuws dat ik de geboorte van het eerste kindje van Helena en Jeff mag gaan vastleggen, wordt ik uiteindelijk op 16 mei om 5:23 uur door Jeff gebeld.
Hij verteld dat ze denken dat het begonnen is. Helena heeft al weeën en de verloskundige is ingelicht. We spreken af dat Jeff mij weer belt als zij er is en dat we dan kijken of ik al naar hun toekomen of nog niet. Als de verloskundige er is, belt Jeff mij dat ze 4 cm heeft maar dat de verloskundige weer weg gaat. Meestal duurt het wel eventjes bij een eerste kindje.
Omdat Helena wel veel pijn heeft besluit ik om iets voor zes toch te gaan rijden.
Jeff belt mij nog een keer om te vragen waar ik ben omdat het wel snel lijkt te gaan, maar inmiddels ben ik al in de buurt. Ook is de verloskundige weer onderweg.
Deze verloskundige had echospreekuur, dus even later komt haar collega. Die was eigenlijk vrij, maar desondanks komt ze naar Helena en Jeff.
Ik kom binnen en loop direct naar boven. Helena heeft 6 cm en het wordt 9 cm, maar de vliezen zijn nog niet gebroken. Op de baarkruk breekt de verloskundige de vliezen en maakt er 10 cm af, daarna gaat het heel snel. Wat doet ze het ontzettend goed, ze heeft zoveel pijn door het tegenhouden van de persweeën. Het was even zoeken naar een lekkere houding gezien haar bekkenpijn om zo Owen’s hartslag te meten. Jeff doet wat hij kan en volgt de mededelingen van Helena op.
Op de baarkruk tijdens de persweeën daalt de hartslag van hun kindje, dit gaat helemaal niet goed. Helena moet een andere houding aannemen en moet op bed gaan liggen. Dat vindt ze al niet prettig en dan ook nog op de linkerzij, die nog meer pijn doet. In deze houding herstelt hun kindje redelijk maar de hartslag is te onregelmatig. Er wordt besloten om naar het ziekenhuis te gaan. De ambulance wordt gebeld, Helena kleedt zich een soort van aan en moet naar beneden en alle spullen worden gepakt.
Onderaan de trap, terwijl iedereen spullen aan het pakken is en allerlei telefoontjes pleegt, probeer ik Helena nog te helpen door op haar onderrug te duwen, terwijl zij onderaan de trap voorover leunt. Ik ben blij dat ik iets kan betekenen op dit moment.
Wat ontzettend vervelend dat dit nu precies gaat zoals Helena en Jeff niet graag hadden gewild. Met ontzettend veel pijn en persdrang gaan ze de ambulance in.
Ik ga met de ziekenhuiskoffer, Maxi-Cosi en nog meer spullen achter hun aan en kom in een wegafsluiting terecht en mijn tomtom is totaal van slag. Daar aangekomen blijkt Helena een helse rit achter de rug te hebben. Het hebben van de persdrang en niet mogen persen heeft ze als zeer vervelend ervaren. Als ik de verloskamer binnenkom staat deze helemaal vol. Meerdere artsen, verloskundigen, verpleegkundigen en leerlingen staan in de kamer en Helena ligt daar. Haar best te doen om hun kindje zelf ter wereld te brengen.
Er ligt een enorme plas bloed op de grond, omdat het klepje van haar infuus los is gelaten. Het ziet er naar uit. Ik heb met haar te doen. Het is een heel circus dat ze aan haar bed heeft. En Jeff steunt en kust haar. Hun kleintje heeft het wisselend wel en niet naar de zin en hoe goed Helena ook perst, hun kindje komt er nog niet uit.
Er wordt ingegrepen in eerste instantie met een vacuümpomp op het hoofdje en later ook nog met een flinke knip.
Uiteindelijk wordt Owen geboren om 9.38 uur. Wat een mooi kereltje…. 55 centimeter en 4230 gram. En wat een weg naar zijn geboorte…
Hij wordt bij Helena op de borst gelegd en Jeff en zij zijn zichtbaar opgelucht. De placenta wordt even later ook geboren, alles is goed. Ik maak nog een aantal foto’s maar op dat moment moet ik weg. Ik kan de reportage niet afmaken…. Gelukkig had ik mijn collega Inge Berken al ingelicht en die was toen ik wegging vrij snel bij Helena en Jeff.
Zij is nog een tijdje bij hen gebleven en heeft dit prille geluk prachtig vastgelegd.

Lieve Helena en Jeff, bedankt dat jullie mij hebben toegelaten in jullie avontuur.

Heel veel geluk samen. x